احمق نیستم اما کوچه به کوچه این شهر دنبال احمقی رفتم که بی مهابا پرسه میزد زندگی ام را در گودالی از لجن لگد کوب می کرد من مانده زندگی را چنگ می زدم لا به لای لجن ها و زیر پاهای وحشی خزه ها له می شدم زندگی ام را آسان به دست نیاوردم سخت به زندگی چسبیده ام مثل خزه ها به دیوار مثل عنکبوت به تار مثل م

از بچگی از زبون مادر بزرگ و مادرم شنیده بودم که می گفتن وقتی چیزی رو از دست میدی یک چیزی جایگزینش میشه. لباسهای قدیمی رو میندازی رو دیوار مهربونی تا مادر مهبونت برات لباس نو بخره یا عکسها و مطالب قدیمی ذخیره شده تو مموری گوشی رو پاک میکنیم تا مطالب جدید جایگزینش بشه. باید قید یه چیزایی رو بزنی تا چی

عجیب نیست گاهی یک زن با حلقه پرنگینی در دست چپش ساعتها جلوی آینه بنشیند و به تنهاییهایش فکر کند عجیب نیست در آستانه پله های بلند ناگاه بایستد و از شدت انزجارش از آدمها در جایش میخکوب شود عجیب نیست گاهی میان خنده های بلند به اشک بنشیند زن ها عجیب نیستند زن ها همین اند عشق من

این روزها سخت نمیگذرد اما هر لحظه هزار بار می میرم من کرگدن شده ام این فاجعه نیست فقط یک جهش ژنتیکی ساده است در برابر دردها

شادم اتفاق های خوب رو در حال رویدادند بهار را بر سرم می گذارم که قلبم جوانه زده می آیی زیبا تر می شوم می مانی تر ترینانه می شوم می خندانی ام ترانه می شوم می بخشی ام از شادی می میرم

دو سال هست که در عذاب دائمم. سرطانی به ریشه زندگیم تیشه میزد و له کرد هر چه احساس داشتم. سرطان داره خوب میشه و تقریبا آخرین روزهای درمانم رو دارم می گذرونم. این اتفاق ها خیلی تاثیر گذاشت روی زندگی و من و خواسته هام از دنیا. قدر و ارزش دوست داشتن و دوست داشته شدن رو فهمیدم . بزرگ شدم . رنج کشیدم . نا...