یک زن
با حلقه پرنگینی در دست چپش ساعتها جلوی آینه بنشیند
و به تنهاییهایش فکر کند
عجیب نیست
در آستانه پله های بلند
ناگاه بایستد
و از شدت انزجارش از آدمها در جایش میخکوب شود
عجیب نیست گاهی
میان خنده های بلند به اشک بنشیند
زن ها عجیب نیستند
زن ها همین اند عشق من
برچسب: تقدیم به همسرم,تقدیم به همسر سابق و ناسپاسم,تقدیم به همسرم در پایان نامه,تقدیم به همسر,تقدیم به همسر مهربانم,تقدیم به همسرم پایان نامه,تقدیم به همسر در پایان نامه,تقديم به همسر عزيزم,تقديم به همسر,تقدیم به همسر,پایان نامه,
نویسنده: نگین یزدانی